Ontmoet onze mensen

Vertel eens: wat deed u in Oekraïne vóór de oorlog? 

Vóór de oorlog werkte ik als webdesigner, illustrator en character artist. Ik maakte portretten en bedacht unieke visuele concepten. Tegelijkertijd bereidde ik me met spanning en vreugde voor op de geboorte van mijn zoon – een nieuw hoofdstuk in mijn leven. 

Wanneer en hoe bent u begonnen met tekenen? Was het uw beroep of een hobby? 

Ik begon al op jonge leeftijd met tekenen – het voelde heel natuurlijk voor mij, omdat creativiteit altijd een belangrijk deel van mijn familie was. Mijn vader werkte als interieurontwerper en mijn moeder was illustrator voor een kindertijdschrift. Beiden studeerden aan dezelfde kunstacademie waar ik later ook mijn opleiding volgde.

Tekenen was voor mij eerst een vorm van zelfexpressie en spel, maar het groeide geleidelijk uit tot iets veel groters. Ik volgde een kunstopleiding en met de tijd werd creativiteit niet alleen mijn passie, maar ook mijn beroep.

Wat voor thema of stijl spreekt u het meest aan in uw werk? 

Vooral voel ik me aangetrokken tot grafische portretten van mensen. Daarmee kan ik emoties, karakter en de innerlijke wereld van een persoon overbrengen. Een portret is voor mij niet zomaar een afbeelding, maar een kans om een verhaal te vertellen – om iets te laten zien dat verder gaat dan alleen het uiterlijk.

Ik hou ervan om kleine details op te merken die elke persoon uniek maken, en probeer die tot uiting te brengen in mijn werk. 

Hoe bent u in Nederland terechtgekomen? En waarom juist in Zeist?

Ik ben toevallig in Nederland terechtgekomen – het was het gevolg van de omstandigheden. In het begin verbleef ik samen met andere Oekraïense vluchtelingen in het hotel 'Kontakt der Kontinenten' in Soesterberg. Later bood een geweldig gastgezin mij onderdak aan. Zij nodigden mij uit om bij hen te komen wonen en hielpen mij om me te vestigen in de gemeente Zeist. Daar ben ik hen ontzettend dankbaar voor. 

Wat was het moeilijkste aan de aanpassing aan de nieuwe realiteit?

Het moeilijkste aan de aanpassing was het gevoel van volledig verlies van controle over mijn eigen leven. Ik kreeg te maken met een taalbarrière, wat de dagelijkse communicatie extra ingewikkeld maakte. De onzekerheid en het gebrek aan duidelijkheid over wat mij te wachten stond, waren een echte beproeving.

Toch leerde ik stap voor stap om los te laten en de veranderingen te accepteren, hoe moeilijk dat soms ook was. Op een bepaald moment besefte ik dat vertrouwen in het proces en bereidheid om me aan te passen, juist datgene zijn wat helpt om vooruit te blijven gaan – zelfs als alles onzeker en uitdagend aanvoelt. 

Wat zijn uw indrukken van het leven in Zeist? 

Het leven in Zeist heeft bij mij een positieve indruk achtergelaten. Deze plek geeft een gevoel van rust en veiligheid, wat extra belangrijk is na ingrijpende gebeurtenissen. De natuur is hier prachtig, de infrastructuur is prettig en de sfeer helpt om tot rust te komen. Wat ik ook erg waardeer, is de mogelijkheid om in contact te komen met mensen met soortgelijke ervaringen – dat maakt mijn verblijf hier nog betekenisvoller. 

Hoe is uw werk en inspiratie veranderd na de verhuizing? 

Kunst heeft mij geholpen om innerlijke balans te vinden en me stap voor stap aan te passen aan de nieuwe realiteit. Wat ik mooi vond, is dat ik er eigenlijk niets bijzonders voor nodig had – alleen een potlood en een leeg vel papier.  Na mijn verhuizing ben ik begonnen als portretkunstenaar. Tekenen werd voor mij een manier om tot rust te komen en afstand te nemen van zware gedachten. 

Welke emoties probeert u nu het meest over te brengen in uw werk? 

In mijn werk probeer ik emoties, diepgang, bedachtzaamheid en innerlijke kracht over te brengen. Het is voor mij belangrijk om niet alleen uiterlijke gelijkenis te tonen, maar ook het karakter van de persoon, zijn of haar gevoelens en stemming zichtbaar te maken. 

Heeft deze ervaring u nieuwe ideeën gebracht? 

Deze ervaring heeft mij veel nieuwe ideeën gegeven. De verhuizing, de aanpassing en alle doorleefde emoties hebben mijn kijk op kunst veranderd. Dankzij mijn deelname aan de Kunst Route heb ik kennisgemaakt met Nederlandse kunst en lokale kunstenaars uit Zeist. Dat heeft me doen beseffen dat kunst niet zozeer over techniek gaat, maar over gevoel, betekenis en het overbrengen van emoties. 

Heeft u lokale kunstenaars leren kennen of gelijkgestemden gevonden? 

Ik heb veel kunstenaars leren kennen. In het bijzonder heb ik een hechte band opgebouwd met Rina van Kilsdonk, Hans van der Vloed en Margo van Paasman. Elk van hen heeft een unieke stijl en techniek.

Hans maakt realistische landschappen met olieverf, Margo werkt met aquarel en creëert prachtige natuurbeelden. Rina geeft de voorkeur aan de kleur rood en maakt abstracte voorstellingen van mysterieuze vrouwelijke silhouetten. Die diversiteit is inspirerend en geeft mij nieuwe ideeën voor mijn eigen werk. 

Heeft u een droom of project dat u hier graag zou willen realiseren? 

Ja, ik heb een droom en een aantal ideeën voor een project die ik hier graag wil uitvoeren.
Ik wil een reeks werken maken die laten zien hoe de innerlijke staat van een mens invloed heeft op zijn of haar waarneming van de wereld.  Het zou een bijzondere ervaring kunnen worden, waarbij kunst mensen met elkaar verbindt en ruimte biedt om verhalen en gevoelens te delen. Mijn grootste droom is om mijn man weer te zien. Mijn zoon en ik hebben hem al twee jaar niet meer gezien, en dat is heel belangrijk voor ons.  Ik hoop dat we binnenkort worden herenigd – dat zou het gelukkigste moment in ons leven zijn.

Wat zou u willen zeggen tegen andere Oekraïners die zich in een soortgelijke situatie bevinden?

Ondanks alle moeilijkheden is het belangrijk om het geloof en de hoop niet te verliezen.

We hebben veel meegemaakt, maar elke dag is een stap richting herstel en het vinden van je eigen pad.

Het belangrijkste is dat we elkaar steunen, kracht vinden in kleine momenten van geluk, en het contact met dierbaren niet verliezen. De tijd heelt, en zelfs in moeilijke periodes vinden we de kracht om door te gaan.

We zijn niet alleen, en alles komt goed. Vergeet niet wie je bent en wat je deze wereld te bieden hebt.

Er liggen nog veel mooie momenten in het verschiet. Wees moedig, open, en volg je dromen. Samen kunnen we het aan. 

Hoe kunnen mensen uw werk bekijken of u ondersteunen?

U kunt mijn werk bekijken op:

• Instagram: @radachabanyuk
• Website: www.behance.net/pupirka

Ik ben dankbaar voor elke vorm van steun – of het nu aandacht voor mijn werk is, reacties, of gewoon een gesprek. Als u een portret wilt bestellen, kunt u mij mailen op: ariadnachabanyuk@gmail.com
Uw interesse en betrokkenheid betekenen veel voor mij.